Carlos Castaneda (ur. 25 grudnia 1925) w Cajamarca, Perú, zm. 27 kwietnia 1998) – antropolog amerykański, autor serii kontrowersyjnych książek opisujących jego naukę szamanizmu (starożytna toltecka magia) wśród Indian z Meksyku.

W 1960 miał on spotkać szamana z plemienia Yaqui o imieniu don Juan Matus. Jego doświadczenia z don Juanem rzekomo stały się inspiracją do napisania książek, z których jest znany. Twierdził, że odziedziczył po don Juanie pozycję naguala, przywódcy grupy widzących. Terminu nagual używał również jako określenia tego co jest niepoznawalne, nieznane i niemożliwe do poznania; twierdził, że dla jego grupy widzących don Juan był w pewnym sensie połączeniem z niepoznawalnym. Zwrot nagual jest używany przez antropologów jako określenie szamana czy czarownika, który jest zdolny do zmiany kształtów lub przybrania formy zwierzęcej, a także do określenia formy w jaką szaman może się przekształcić.

Prace Castanedy zawierają opisy paranormalnych lub magicznych doświadczeń, kilkunastu technik psychologicznych, tolteckich rytuałów magicznych, szamanizmu oraz doświadczeń z psychoaktywnymi narkotykami (np. pejotl).


W paczce 11 książek Carlosa Castanedy po polsku. Format pdf.

Nauki Don Juana
Odrębna Rzeczywistość
Podróż Do Ixtlan
Opowieści o Mocy
Drugi Krąg Mocy
Dar Orła
Wewnętrzny Ogień
Potęga Milczenia
Sztuka Śnienia
Aktywna Strona Nieskończoności
Koło Czasu